Blog księdza Tomasza Delurskiego

Bisku­pów recepta na potępienie

Wyla­tu­jąc z Pol­ski prze­czy­ta­łam, że pre­zy­dent Komo­row­ski jest za in vitro, ponie­waż jest za życiem… No cóż, nie pierw­sza to wypo­wiedź bez-​sensu i pew­nie nie osta­nia, naszego pre­zy­denta. Wąt­pię, aby ktoś z bisku­pów kon­kret­nie nazwał takie podej­ście po imie­niu, czło­wieka dekla­ru­ją­cego się jako kato­lik. Skoro tak, to ja jako ksiądz mogę nie przyj­mo­wać zasad celi­batu i cóż z tego?
Piszę to w kon­tek­ście tek­stu pani Ewy Czacz­kow­skiej w dzi­siej­szym wyda­niu Rzecz­po­spo­li­tej (14.08.2012), na temat wizyty patriar­chy Cyryla w Pol­sce. Nie odno­szę się tu do całego pro­blemu pojed­na­nia, zacy­tuję jed­nak pewien fragment:
„Cer­kiew w Pol­sce doty­kają takie same pro­blemy laicy­za­cyjne jak Kościół kato­licki. Nie­któ­rzy prze­cho­dzą do kato­li­ków, bo nie chcą się odróż­niać od innych, lecz być «tacy jak wszyscy».
- Wielu odcho­dzi z powodu zawie­ra­nia mał­żeństw mie­sza­nych i prze­cho­dze­nia do Kościoła współ­mał­żonka — przy­znaję abp Jeremiasz.
Ilu? Rów­nież brak danych, ale nie­któ­rzy oce­niają, że na 100 zawar­tych mał­żeństw mie­sza­nych w 30 przy­pad­kach osoba pra­wo­sławna prze­cho­dzi do Kościoła katolickiego.
- Ale naj­czę­ściej koń­czy się obo­jęt­no­ścią reli­gijną obojga w imię źle rozu­mia­nego sza­cunku dla wiary współ­mał­żonka. Ten pro­blem doty­czy zarówno naszego Kościoła, jak i kato­lic­kiego — mówi ks. Henryk Paprocki, rzecz­nik pol­skiej Cerkwi.
Nie wia­domo, czy zmieni się to po przy­ję­ciu poro­zu­mie­nia na temat mał­żeństw mie­sza­nych mię­dzy Kościo­łem kato­lic­kim a Pol­ską Radą Eku­me­niczną. Kościoły mają uznać, że to sami rodzice decy­dują o tym, w jakim wyzna­niu ochrzczą i wycho­wają dziecko. To powinno sprzy­jać utrzy­ma­niu więzi mał­żeń­skiej i rodzin­nej, roz­dar­tej teraz koniecz­no­ścią dekla­ro­wa­nia (w Kościele kato­lic­kim i pra­wo­sław­nym), że wycho­wają dzieci w swo­jej wierze“.
Ten temat już poru­sza­li­śmy, pozwolę sobie ode­słać do tek
stu: